Systeemovermacht

Het element van systeemovermacht kan op verschillende manieren belicht worden, de wijze hoe systemen geconfigureerd worden laten hun sporen na in onze manier van denken en handelen. Het maatschappelijke denken kan echter dermate ‘vastroesten’ waardoor we ons er verder ook geen vragen meer bij stellen, we handelen dan auto-conform het gangbare systeem. Als gevolg daarvan kunnen een aantal onbewuste belemmeringen ontstaan die ons quasi letterlijk in de greep houden, het doorzien van dergelijke epistemologische obstakels betekent echter een wereld van verschil. Een aantal kunnen we makkelijk detecteren, dit is een een kwestie van logica en derhalve geenszins raketwetenschap.

Psyche

De rol van de psyche en onderwijs spelen een centrale rol, onze hersenen worden immers gecodeerd volgens een gekozen systeem met in het verlengde een bolwerk van wetten en regels die deze (ic kapitalistische) filosofie schragen. Door deze codering wordt het mogelijk dat een aantal elementen naar de achtergrond verdreven werden en ze niet meer als parate kennis gebruikt worden. Wanneer we deze terug in herinnering brengen dan kan dit leiden tot plotse inzichten waardoor een heel ander wereldbeeld zich ontvouwt, vergelijkbaar met een Aha-erlebnis die onze courante manier van denken tart. Echter, het onbewust blokkeren van deze inzichten beperkt ons denken, zogeheten epistemologische obstakels spelen dus wel degelijk een cruciale rol bij het oplossen van hedendaagse problemen. Een aantal zo eenvoudig mogelijk in kaart gebracht, het zit in kleine dingen:

Overmacht

In het kader van het herstel van onze economie hebben deze obstakels een niet te onderschatten impact, het is alsof we onszelf ingekapseld hebben in een manier van denken die geen progressie toelaat. Strikte conformatie aan een inflatoir systeem leidt – nuchter waarneembaar op basis van logische argumenten – ook tot een soort van psychische inflatie, hiermee zeggend dat we blind deze onbewuste belemmeringen hanteren en daarmee ook onszelf gevangen houden. Op deze manier komen we tot een element van overmacht en dat alsof het systeem een loopje neemt met de mensheid, doch volledig gestuurd door het eigen denken daarover. Dit brengt ons in een uiterst hachelijke situatie die de schijn geeft dat we strijden tegen luchtkastelen, in theorie hoeven we immers enkel onze manier van denken te verruimen (herstellen?) opdat diverse monetaire verzuchtingen als – quasi letterlijk – sneeuw voor de zon kunnen verdwijnen. (lees meer)

Advertenties